• Slider Groot

Een kijkje in de keuken van mentor Marianne Overweg

Sinds het voorjaar van 2018 heb ik een leuke jongedame (laten we haar Ans noemen) van begin 30 jaar als cliënt. Ze is leuk om te zien, ziet er uit als 20, haar beperking is niet duidelijk zichtbaar, maar verstandelijk zit ze op het niveau van 8-10 jaar, dus ze wordt vaak overschat. Zij heeft in haar leven al heel wat meegemaakt, waaronder vele relaties – waardoor ze wantrouwend is naar mannen - en woont nu in een gezamenlijke woning met begeleiding. Ans houdt van “diamondpainting” (dat doet ze op de dagbesteding en met een vriendin), van Disney films (die verzamel ik voor haar) – en is een grote fan van Dirk Kuijt, met wie ze “graag een beschuitje zou willen eten”.

Sinds eind 2018 heb ik ook een mannelijke cliënt (we noemen hem hier Bob) van in de 50, heel vriendelijk en gezellig, goed opgevoed met keurige manieren, en verstandelijk op het niveau van 4-5 jaar. Hij heeft een grappig soort echologie, hij herhaalt lachend alles wat je zegt. Hij woont in een groepswoning en houdt van heel veel gezellige activiteiten (hij doet overal aan mee), van TV kijken, van de  muziek van ABBA en Boney M – en ook van Feyenoord!

Op zondag 28 juli was de openingswedstrijd voor het nieuwe seizoen 2019-2020 van Feyenoord tegen Southampton, en het leek mijn man Jan en mij een goed plan om daar samen met Ans en Bob naar toe te gaan. Om er een leuke dag van te maken hebben we een plek gezocht om eerst gezamenlijk te kunnen lunchen en dan met het OV (dat is gratis voor Feyenoord bezoekers) naar de Kuip te gaan.

Ik heb Ans (ze was gekleed in Feyenoord shirt en vest - en ondanks het mooie weer ook nog een winterjas!) wat vroeger opgehaald om tijdens de rit met haar te kunnen bijpraten over hoe het gaat en vooral over de verhuizing naar een eigen appartement (met begeleiding) die er aan zit te komen. Jan heeft haar een Feyenoord boekje met Dirk Kuijt erop gegeven, daar was ze heel erg blij mee. Uit solidariteit met Ans heb ik ook mijn Feyenoord shirt aangetrokken (en we hebben haar winterjas maar in auto gelaten).

Om te lunchen hadden we het restaurant “de 3 Geboden” in Barendrecht uitgezocht, dat ligt in de buurt van een tramhalte van lijn 25 die naar de Bree onderaan de stadionbrug gaat. Bij het restaurant hadden we afgesproken met Bob en een vrijwilliger (die vaker met Bob op stap gaat) om daar met elkaar gezellig iets te drinken en te eten. De tegenstelling was groot: Bob had een zomerblouse met korte broek aan. Ans en Bob kenden elkaar niet, dus iedereen is eerst aan elkaar voorgesteld.

Bob had warme chocomel met slagroom gekozen, maar bij het drinken kwam het hoge glas steeds tegen zijn bril aan, waardoor daar druppels/vlekken van de slagroom op kwamen – waardoor hij niet meer goed kon zien. Ik had de bril al een paar keer voor hem heb schoongemaakt, maar hij had zelf niet door hoe de vlekken erop kwamen, dus we hebben hem de rest maar zonder bril laten opdrinken. Dat ging beter!

Omdat Bob niet kan lezen en Ans wel,  heeft Ans heel geduldig het hele menu aan hem voorgelezen, dat was geweldig om mee te maken. Ans deed heel hard haar best en Bob was daar heel blij mee en luisterde goed. Ans had wel wat moeite met buitenlandse en moeilijke woorden, maar ze hield vol - en ze heeft nu geleerd dat "chicken" kip betekent. Toen kon de dag al niet meer stuk.

Ans en Bob hadden allebei tosti's met gebakken ei erbij en melk besteld, dat ging goed. We moesten wel even opletten dat Bob niet ook het servet erbij op at, maar verder at hij heel netjes met mes en vork en was heel beleefd.

Na het eten liepen we naar de tramhalte, waarbij Jan en ik het niet eens waren over de kortste route daar naartoe. Na mijn lachende oude uitspraak 'ïk heb altijd gelijk - en anders ook', wist Ans er ook nog één: "de vrouw heeft 1 recht en dat is het aanrecht"....... tja. Vervolgens zijn we met de tram – met een heel gezellige conducteur en veel andere Feyenoord supporters: een aanrader! - naar de Randweg gegaan en vandaar naar de Kuip gelopen.

We hebben een leuke wedstrijd gezien in ons "bejaardenvak". De commentaren van sommigen van de oudere heren op de tribune (“neeee, speel hem nou niet weer terug naar de keeper joh”) werden erg leuk gevonden. Ans vertelde dat ze wel eens eerder in Kuip geweest was, maar dat was niet zo gezellig.

Het was voor mij als mentor heel leerzaam om mijn cliënten op een andere manier mee te maken: ik kon niet alleen zien hoe leuk ze zijn in gezelschap, maar ook hoe slecht Ans loopt en hoeveel moeite Ans en Bob allebei hadden met traplopen, vooral omlaag. Het was voor hen echt nodig is om een leuning of een hand vast te houden - en vooral geen drinkbekers vast te houden op een trap!

Het was een zeer geslaagde dag. Het was goed dat we met meerdere volwassenen waren (voor de veiligheid), het gezelschap klikte goed en Ans en Bob vonden elkaar aardig. We hebben het allemaal heel erg naar ons zin gehad met elkaar en een paar leuke foto's gemaakt en deze ook naar Ansge-appt. Dit is voor zeker herhaling vatbaar.

En het allerleukste is dat Jan later nog een door Ans zelfgemaakte papier-maché Feyenoord koe heeft gekregen van haar als dank voor de mooie dag !

Kijk ook eens op  Mentorschap Nederland  goedVertegenwoordigd  rechtspraak